Give this song to my sis who starts her no.3 this year and my lovely two friends are in overseas.

Loy krathong day is today and i've no one here. I really miss them. >_<

ps. this song will be also reserved for my gig no.0 .

 

พักนี้ก็เพี้ยนๆ อยากทำนู่นทำนี่เยอะแยะมากมาย อาจเป็นเพราะว่าดูหนังญี่ปุ่นมากไปหรือเปล่านะ  ดูMaou แรกๆก็เชียร์โทมะอยู่หรอกนะ แต่ไหงไปหลงโอจังหัวปักหัวปำ เตลิดไปจนถึง Arashi  เนื้อเรื่องเข้มข้น อยากดูตอนต่อตอนแบบไม่หลับไม่นอน เพลง truth ก็ของ Arashi ซะด้วย  สรุปว่า การดู Maou จึงส่งผลให้หลงรักArashiในวันนี้

 

 

งานเยอะ หัวหน้าไม่อยู่ เนียนฟัง arashi

พอว่างหน่อยก็โม้เรื่องกระโดดเชือก กะแอบแว้บไปดูตั๋วเครื่องบิน

เป็นอย่างนี้ทั้งวัน พอได้ยินarashi เพลงนี้แล้วก็เขินตลอดอะ

ไม่รู้มันจะเขินไปทำไม โดยเฉพาะท่อนที่ร้องว่าร้อยปี เห็นหน้าโอจังก็เขินแล้วง่า

ถ้ารักใครสักคนจริงๆ จะให้เพลงนี้เลยอะ

ตอนนี้ไม่มี ก็หลงรักarashiไปก่อน \(^0^)/

 

百年先も 愛を誓うよ   Even if it were a hundred years past, I swear my love
君は僕の全てさ    You are my everything
信じている　ただ信じている  I believe, I just believe
同じ時を刻む人へ  In the person with whom I carve out a common time

どんな君も　どんな僕でも  No matter what you're like, or even what I'm like
一つ一つが愛しい　It's all lovely
君がいれば何もいらない  With you around I don't need anything
きっと幸せにするから   Because we'll surely be happy

ห ล ง รั ก a r a s h i เ ข้ า แ ล้ ว สิ น ะ

 

 

พรุ่งนี้ก็จะแก่ขึ้นอีกปีแล้ว แป๊บเดียวก็ทำงานมาครบสามปีแล้วนะ
เรื่องที่วางแผนเอาไว้ ก็ยังไม่ได้ทำซะที คงเป็นเพราะโตขึ้น คิดมากขึ้น ระวังอะไรก็มากขึ้น
น่าตลกกว่านั้น ก็เพราะเครียดมากๆเนี้ย พอน้องที่ทำงานมาบอกว่า หมอดูแม่นๆอยู่ที่สวนลุมไนท์
ก็พากันไปดู อย่างเราเนี้ย พอเห็นหน้าหมอก็ทักเรื่องงานกะเรื่องลงทุน หมอบอกว่าถ้าเขาไม่ไล่อย่าออก 555+
ส่วนเรื่องคู่เนื้อให้ละไว้ในฐานที่เข้าใจ แบบว่าไงนะ พวกมีอาณาจักรความคิดของตัวเอง มันต้องรอหน่อย 555+

 

แบงค์ก็ไปนาโกยาแล้นนนน ไปส่งกันเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา เรา ฟู เก๋ โบ พี่ชา นานๆเจอกันที
นึกว่าจะเศร้า เพราะกิ๊กเบอร์แปดไปปฏิบัติภาระกิจต่างประเทศ แต่ก็เหงาเหมือนกันแฮะ
พอคิดว่า หนังเรื่องนี้เข้ากะจะชวนมันไปดูซะหน่อย อ้าว...ลืม  ไปอยู่ญี่ปุ่นซะแล้นนนนน  อดไป
 
เมื่อวันเสาร์เกิดเรื่องประหลาดเมื่อได้รับโทรศัพท์จากกิ๊กเบอร์ศูนย์ พร้อมกับแจ้งตำแหน่งว่าอยู่โคราช
โอ้แม่เจ้า จะไปไหนมาไหนบอกกันก่อนได้มั้ย แล้วทำไมต้องเป็นอาทิตย์นี้ด้วยฟ่ะ ดันกลับบ้านวันเสาร์
อดเจอมันเลยง่าT-T แต่เต้าทึงแปะก้วยสามเม็ดสิบบาทบ้านฉันอร่อยใช่มั้ยแก
ได้ข่าวว่าแกไปเดินรอดประตูเมืองมาด้วย ชิชะอย่ามาทำเป็น....อยากอยู่โคราชก็บอกกันดีดีก็ได้ 555+

 

ตั้งแต่ต้นปีเราดูละครญี่ปุ่นเยอะมากทั้งทีโหลดเองแล้วก็ไปซื้อจากข้างๆแบงค์
galileo+the movie+episode0 / last friend / bara no nai hanaya / ryusei no kizuna

karei naru ichizoku / voice / haken no hinkaku / hotaru no hikaru / maou
เยอะมากเลยแฮะ แล้ววันหลังค่อยมาเขียนเรื่องเกี่ยวกับละครที่ดูแล้วกัน
แต่ที่จะนำเสนอก็คือ เพลงจาก galileo the movie: yougisha x no kenshin
เป็นการเอาyukawa sensei มาเจอกับ  Ishigami sensei แถมเป็นเรื่องจากหนังสือที่เราชอบมากๆอีกด้วย
เพลงชื่อ saiai 最爱 ร้องโดย koh (นางเอกของเรื่อง) คิดว่าyukawa senseiก็มีส่วนในเพลงนี้เช่นกัน

 

愛さなくていいから    it's ok if you don't love me
遠くで見守ってって    just watch over me from far away
強がってるんだよ      i don't want you to see my weakness
でも繋がってたいんだよ  but  i just want  to be with you
あなたがまだ好きだから because i still love you

もっと泣けばよかった     i should have cried more 
もっと笑えばよかったのかな？ i should have smiled more, shouldn't i?
バカだなって言ってよ、  tell me i'm stupid
きにするなって言ってよ   tell me i don't have to worry
あなたにただ会いたくて   i just want to meet you 
あなたに、ただ会いたくて。。。i just want to meet you . . .

 

วันแรก: เรียกว่าพี่แฟน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากที่ฉันปรับratingแกลงจาก คุณขวัญใจ กลายเป็นมนุษย์ธรรมดาของฉันไปแล้ว

มันก็ดันมีเหตุให้แกกลายมาเป็นพ่อยอดมนุษย์ของฉันจนได้อีกสินะ

 

แกเคยยิ้มแก้มปริ เพราะอ่านsmsของเขาใช่มั้ย

แกเคยตื่นเต้นมากมาย ตอนที่แกคุยโทรศัพท์กับเขาใช่มั้ย

แกเคยทำตัววุ่นวาย รีบกลับบ้านเพราะรอเขาออนmsnใช่มั้ย

แกเคยสติหล่นหายเวลาทำงาน เพราะมัวแต่คิดถึงเขาใช่มั้ย

แกเคยดูสับสนวกวน เวลาที่พยายามจะเล่าเรื่องเขาให้ใครสักคนฟังใช่มั้ย

แกเคยฟูมฟาย ร้อนรน เวลาที่หาเขาไม่เจอใช่มั้ย

 

ทั้งหมด มันเกิดขึ้นกับฉัน และมันก็น่าตลกที่มันจะกลายเป็นแค่เรื่องล้อเล่นของใครบางคน

แต่ในเวลาที่ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังแย่ ฉันก็มีแก แกคนเดิม ที่ทำให้ฉันได้สติ

แค่คำพูดสองสามคำ กับเวลาแค่สองสามวัน แกก็ทำให้ฉันเลิกฟูมฟายได้

และมันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกได้ว่า สำหรับฉัน...แกเป็นยอดมนุษย์จริง...จริง

 

เอาเพลงมาลงไม่ได้ง่า งั้นตามไปฟังเพลงละกันนะ

 

ไม่ว่าเธอจะรักฉันหรือไม่ - Friday
ถึงเธอและฉันรู้จักมานาน มีคืนและวันที่รู้สึกดีๆ
ฉันก็รู้ว่าเราคงเป็นได้แค่นี้ คงไม่มีวันเป็นดังฝัน

 

เกลียดละคร แต่ก็ดูมันทุกตอน  เกลียดคนใจร้อน แต่ก็ชอบมวย
เกลียดคนรวยนัก ชอบดูถูกฉัน  แต่เมื่อคืนพึ่งฝันว่าถูกหวย
เกลียดใครจะได้เจอมันทุกวัน เกลียดคนผิดนัด แต่ฉันก็เคย
เกลียดจังตอนแฮงค์ปวดหัวตอนเช้า ตกเย็นกินเหล้าไม่หยุดเลย

ชีวิตคนสับสนวุ่นวาย เพราะหัวใจมันคล้ายมีบางอย่าง
ถึงฉันเกลียดแต่ฉันก็ต้องการ ไม่ว่าใครๆ
เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องเสียใจ แต่ยังค้น ยังคอยจะหามันเรื่อยไป
เจ็บไม่จำ ทั้งๆที่รู้ สุดท้ายที่รออยู่คืออะไร โอโอ้โอว...

เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องร้องไห้ แต่ยามเหงาถ้าไม่มีเขาก็ไม่ได้
อยู่คนเดียวมันยังไม่พอ ต้องขอใครสักคน เข้ามาทำให้ใจเจ็บช้ำ ไม่เข้าใจ

เกลียดการพนันแต่ก็เคยเป็นเจ้ามือ รำคาญมือถือ แต่ฉันก็มี

เกลียดจังความอ้วน ใครๆก็รู้ แต่ยังสั่งขาหมูกินอยู่ดี
เกลียดการมองคนที่หน้าตา แต่พอเจอดาราขอลายเซ็น
เกลียดคนยั้วเยี้ย อึดอัดทุกครั้ง แต่ถ้าอยู่ในผับฉันก็ต้องเต้น

ชีวิตคนสับสนวุ่นวาย เพราะหัวใจมันคล้ายมีบางอย่าง
ถึงฉันเกลียดแต่ฉันก็ต้องการ ไม่ว่าใครๆ
เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องเสียใจ แต่ยังค้น ยังคอยจะหามันเรื่อยไป
เจ็บไม่จำ ทั้งๆที่รู้ สุดท้ายที่รออยู่คืออะไร โอโอ้โอว...

เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องร้องไห้ แต่ก็เหงาถ้าไม่มีเขาก็ไม่ได้
อยู่คนเดียวมันยังไม่พอ ต้องขอใครสักคน เข้ามาทำให้ใจเจ็บช้ำ ไม่เข้าใจ
เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องเสียใจ แต่ยังค้น ยังคอยจะหามันเรื่อยไป

เจ็บไม่จำ ทั้งๆที่รู้ สุดท้ายที่รออยู่คืออะไร โอโอ้โอว...

เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องร้องไห้
แต่ยามเหงาถ้าไม่มีเขาก็ไม่ได้ อยู่คนเดียวมันยังไม่พอ
ต้องขอใครสักคน เข้ามาทำให้ใจเจ็บช้ำ ไม่เข้าใจ

 

ใครๆก็อยากมีพื้นที่ให้ตัวเอง ไม่งั้นเราคงไม่ขวนขวายซื้อบ้าน (พื้นที่ทางกาย)

ไม่พยายามสร้างครอบครัว (พื้นที่ทางใจ) อันนี้คงเป็นแค่สัญลักษณ์บางอย่างเท่านั้น

แน่นอนเราก็อยากจะให้มีคนมาแชร์พื้นที่กะเรา พื้นที่มันจะไม่ได้โล่งเกินไป

อีกอย่างในการสร้างพื้นที่ถ้ามีคู่หูอะไรๆก็คงจะง่ายขึ้น

แต่บางทีเราก็มีหวง แอบหวงพื้นที่เล็กๆของเรา อยากจะเก็บมันไว้คนเดียว

ไปเชียงใหม่ ไปดูคอนเสิร์ตเป็นปีที่สองแล้ว  แต่คราวนี้เรายังไปสร้างตำนานกันอีกด้วย

ผู้ร่วมสร้างตำนาน : เรา เบนซ์ศิ เบนซ์ภัท ต่าย พี่เป้(อันนี้ขอนับเป็นผู้สนับสนุนการเดินทาง)

ตำนานการกิน : 

เริ่มจาก bake & bite ร้านอาหารเช้าอยู่ในซอยตรงข้ามซอยนิมมาน9 Frenchtoastอร่อยมาก

ต่อด้วยก๋วยเตี๋ยวร้านคุณหมอคูซีน อยู่ในซอยนิมมาน17 ก๋วยเตี๋ยวเรือเข้มข้นแต่แพงไปนะ

เสร็จกำลังจะเดินเข้าที่พักกลับเลี้ยวไปไอเบอรี่ซะงั้น ร้านน่านั่งตกแต่งแปลกดี

ก่อนไปดูคอนแวะซื้อลูกชิ้นสวนสุขภาพกินกันก่อน อร่อยดีเราชอบโดยเฉพาะลูกชิ้นโง่ๆอร่อยมาก

จบคอนตอนเกือบเที่ยงคืน นั่งรถแดงไปกินอ๋องทิพย์รส เบนซ์ศิสร้างตำนานกินสามชาม

ตื่นมาอีกวันกินก๋วยเตี๋ยวที่บ้านไต๋ อยู่ในซอยนิมมาน17 เดินผ่านก็เลี้ยวเข้าไปซะงั้น

แล้วก็เดินต่อไปกินเค้กร้านมองบลัง เจ้าของเรียนจบมาจากญี่ปุ่น แต่เราว่าเค้กเขายังไม่ผ่านนะ

หลังกลับมาจากพืชสวนโลก รถติดอยู่หน้าสวนสุขภาพ ก็บอกให้พี่เป้พาไปกินลูกชิ้นกับน้ำส้มซะงั้น

เแล้วก็ไปต่อกันร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อที่พี่เป้แนะนำ มีทับทิมกรอบด้วย อร่อยมาก

ก่อนกลับเรายังไปแวะกินตุ๊กติ๊กกับยำหมูยอที่ร้านนมแถวมอชอ เป็นการปิดท้าย

เป็นคอนที่ดูเอื่อยๆ เริ่มช้ามากเลย แต่มีอยู่คนที่ได้ใจเราไป แต๊นแต๊นแต๊นนนนนน

คิววงฟลัวร์ ยังตามมาหลอนจากอาทิตย์ก่อน ...เฝ้ารอจนฝนซา  สุดท้ายก็ว่างเปล่า...

เดินชมกล้วยไม้ที่สวนแถวแม่ริม  ตามด้วยเรือนกระจกที่สวนพฤกษศาสตร์

อีกวันก็ไปงานพืชสวนโลก ทั้งสวนนานาชาติและหอคำหลวง

ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งจะโดนฝากซื้อของเยอะขนาดนี้เป็นครั้งแรก ไอ้ถุงแคบหมูนั่น

ทำเอาสร้างความขำแบบลำบากลำบากกันไปตลอดทางเลยทีเดียว

 

เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา นักวิทยาศาสตร์บอกว่าเป็นวันที่หดหู่ที่สุดของปี อาจเป็นเพราะ

เพิ่งผ่านพ้นช่วงx'mas ปีใหม่ ต้องจ่ายค่าบัตรเครดิตเพราะช่วงปีใหม่ เศรษฐกิจไม่ดี

อากาศก็หนาว งั้นเราขอแถมอีกเหตุผล ก็คือ ยังไปกินที่เชียงใหม่ไม่ครบเลย 555+

 

 

 

 

 

                     

หนึ่งปีว่าไปก็เหมือนจะนาน เอาเข้าจริงแป๊บๆก็ผ่านไปแล้วสิบสองเดือน เกือบทุกครั้งที่ถึงปีใหม่ เราจะชอบคิดหา New year resolution ตั้งใจไว้ว่าต้องทำนั่นนี่ ผ่านไปไม่กี่เดือน ลืมมันไปหมดแล้ว อะไรๆก็ไม่สำเร็จซักอย่าง  แล้วก็ช่างมันเถอะ  555+ ลองมาทบทวนดูดีกว่า ว่าในหนึ่งปีที่ผ่านมา มันเกิดอะไรกะเราบ้าง

 

ประเดิมเดือนแรกของปีด้วยเรื่องขุ่นข้องในใจ  น่าเสียดายที่มันจะกลายเป็นต้นเหตุให้ฝันเล็กๆบางอย่างของเราเป็นไปไม่ได้  เวลาที่คนเรามีปัญหาบ้าบออะไรก็ตาม เรามักจะมองว่ามันหนักหนาเสมอ เอาเข้าจริง มันก็เป็นแค่จุดเล็กจุดน้อยในชีวิตเราเท่านั้นเอง  อาจเป็นเพราะเรื่องนี้หรือเปล่า เรารู้สึกว่า  เพื่อนๆรวมทั้งเราเล้นเดินทางขึ้นชัดกันเลยทีเดียว ไปหนาวตายอยู่เกาหลี ไปเชียงใหม่เพื่อดูeleven ไปทีลอซูพบรักกะน้องปีโป้ โดนหลอกไปดูเจี๋ยที่มาเก๊า ไปดำน้ำฝนพร่ำที่ชุมพร ไปทำเท่ห์ที่ผาหำหด  เดินขาลากตามหาลิ้นมังกรสีชมพู ไปขำขำอยู่เสม็ด ไปเปิดหูเปิดตาที่ตุรกี ไปงานแต่งบุรีรัมย์ ไปชิลบุรีกะเพื่อนรัก นี่ ยังไม่รวมที่ไปเที่ยวกะที่บ้านอีกเยอะแยะ เวลาวางแผนจะไปเที่ยวความตื่นเต้นจะมาเยี่ยมเสมอ พอถึงเวลากลับอิดออด พอได้ไปก็จะไม่อยากกลับ พอกลับมาแล้วก็สามารถโม้ไปได้อีกสามวัน มันเป็นอย่างนี้ทุกทีเลยสินะ

 

อีกอย่างที่เราชอบก็ต้องเรื่องหนัง ดูกะพ่อบ้าง กะคิวแคบ้าง คนเดียวบ้าง กะเพื่อนบ้าง ได้ดูหนังอย่าง Juno หนังที่เป็นเหมือนของขวัญวันเกิดอย่าง Wanted    หนังที่รวมเรื่องของคนโง่อย่าง burn after reading (แอบคิดด้วยอะว่าตกลงคนที่ไปดูนับว่าโง่ด้วยหรือเปล่า 555+)  แถมยังดู Kungfu dunk กะ Kungfu pandaซ้ำสองรอบอีกต่างหาก

 

ถ้ามีใครถามว่าปีที่ผ่านมาเป็นปีที่ดีหรือเปล่า เราคงต้องบอกว่า ยิ่งกว่าดี ได้เจอเจี๋ย ตั้งสามครั้งอะ  ไม่น่าเชื่อเนอะ กรี๊ดดดดดดดดดด โอ๋เล็ก ให้เจี๋ยเป็น man of the year เลยนะ 555+ ครั้งแรกเราเจอกันที่discoveryใช่ป่ะ จำได้ว่าวิ่งแทบตายกว่าจะได้เห็นตัวเป็นๆ แอบอิจฉาเบนซ์ที่ได้เจอระยะประชิด  ครั้งที่สองเราเจอกะเจี๋ยแบบมีระยะห่างในคอนเสิร์ตที่มาเก๊า งานนี้ต้องขอบคุณแบงค์ที่ร่วมเป็นเพื่อนตายไปด้วยกัน ครั้งที่สามเราเจอแบบโคตรบังเอิญที่CTW แบบว่าไปยืนรอนานเหมือนกันแบบเขินๆ พอโบกมือทักเจี๋ยก็ทักตอบ แม่เจ้าโว้ยยยยยยยย มันสุดยอดจริงๆ แบบว่าหายใจไม่ออกเลยอะ  ทุกวันนี้แค่คิดถึงเจี๋ยตอนที่ยิ้มตอบเรายังเขินได้อยู่เลยอะ  (จริงแล้วยังมีอีกอย่าง คือเราได้กอดพี่แชมป์สองทีละ เราหวังว่าเราจะได้กอดเจี๋ยแบบพี่แชมป์บ้างนะ 555+ คราวนี้จะไม่ปล่อยมือเลยละ)  มีอีกอย่างเราได้ของที่มีหน้าเจี๋ยแปะอยู่เยอะมากๆๆๆๆๆ อยากจะบอกว่าเราไม่ค่อยเซอร์ไพรสนะ แต่เราดีใจแล้วก็หวงของมากๆเลย ขอบคุณท่านผู้มีอุปการะคุณทุกท่านนะคะ  我的快乐是你  想你想得都会笑  อีกอย่างที่เหมือนจะไม่เกี่ยวแต่มันก็เกี่ยวกับนะ  มีเพลงเจี๋ยอยู่เพลงที่ชื่อว่า 晴天 เราฟังจนบรรลุเลยอะ ฟังจนสามารถหาคำตอบให้ตัวเองได้ แถมยังเอามาใช้เป็นเพลงเรียกสติได้อีกต่างหาก

 

หนึ่งปีที่ผ่านมา บางเรื่องอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่ใจเราอยากให้เป็น ในขณะเดียวกันเราก็ไม่สามารถทำทุกอย่างได้อย่างที่ทุกคนต้องการ แต่เราก็สามารถหาส่วนที่ทำให้เราอยู่ร่วมกันได้  สุดท้ายคงต้องขอขอบคุณทุกคนที่ดูแลเราเป็นอย่างดี

 

 

เมื่ออาทิตย์ก่อนกลับโคราชไปนอนดูทีวีเล่นๆ ดึกๆ คืนวันศุกร์ จู่ๆก็มีข่าวแต่งงานของ ตะวัน ศรีปาน กองกลางทีมชาติ ที่โด่งดังมาพร้อมๆกะซิโก้ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ให้ตายเถอะโรบิน ครั้งแรกที่ได้ยินก็คิดอย่างนั้นจริงๆ โห อะไรเนี้ย เห็น นิ่งๆอย่างนี้ มีแฟนซะขาวเชียว ยัง...ยังไม่พอ วันพฤหัส นอนดึกเป็นธรรมดา แอบเปิดดู เกมซ่ากีฬามัน ดันไปสัมภาษณ์พี่ตะวันกะเจ้าสาวอีก คราวนี้บุกถึงเรือนหอกันเลยทีเดียว ง่าาาาาา อยากจะบ้า รับไม่ได้อะ  รับไม่ได้ รับไม่ได้จริงๆ โอ้ ฉันรู้สึกอกหักใช่มั้ยเนี้ย เล่าให้จอนฟัง จอนดันบอกว่าเจ้าสาวเป็นญาติเพื่อนจอนอะไรเนี้ยอีก โห....ฉันไม่ได้อยากรู้ซักหน่อย

 

ตะวัน ศรีปานนะเหรอ ก็เราชอบมาตั้งแต่เราอยู่ป.ห้าป.หกได้อะมั้ง แบบว่าตอนนั้นไงที่เขาดังอยู่ในDream team เราจำได้ยังไปซื้อหนังสือ ฟุตบอลสยามที่มีรูปพี่แกลงปกอยู่เลย หลังจากนั้นก็ดูพี่แกเตะให้ทีมชาติเรื่อยเลย เตะงานเล็กงานใหญ่อะไรฉันก็ดู ก็พี่แกเป็นมิดฟิลด์ ออกจะพริ้ว แถมวินัยในการฝึกซ้อมก็เยี่ยมมาก ตอนที่กรุงเทพจัดเอเชี่ยนเกม โรงเรียนหยุด ไปหาดใหญ่ ทีมชาติไทยไปชิงที่สามที่หาดใหญ่พอดี เรายังไปดูในสนามอยู่เลย ขากลับก็ได้กลับเครื่องบินลำเดียวกันด้วย ไหนจะได้ถ่ายรูปด้วยกันอีก อีกครั้งเราไปเจอที่ไหนนะ ยังเอารูปอันเก่าไปให้เขาเซ็นให้เลย ก็รูปเราเก็บไว้ในกระเป๋าตังค์เราตลอดเลยนะ เขาก็ยังทักเลยว่าเราเคยเจอกันเหรอเนี้ย แหม....เขินนนนนนซะ  เนี้ยละนะ ก็คนเคยรักใช่ป่ะละ เอาเข้าจริงพอรู้ว่าเขาแต่งงานก็แอบเศร้าเหมือนกันนะ ฉัน....อกหัก นังเจี๋ย ช่วงนี้แกห้ามแต่งงานนะ อย่างน้อยฉันก็ยังไม่พร้อมให้แกเอาเงินที่ฉันอุดหนุนcdแกไปจัดงานแต่งหรอกนะ 555+

 

เวลาเราชอบใคร เรามักจะชอบที่เขายิ้มนะ อย่างพี่ตะวันก็ใช่ นังเจี๋ยเนี้ยละตัวดีเลย ตอนที่ชอบกันแรกๆก็ตามหารูปยิ้มเอามาเก็บไว้ซะแยะ ไหนจะอย่างเป็ก ยิ้มที่ไรเราก็มีความสุขไปด้วย ตอนนี้ก็มีรอยยิ้มของครูเหน่งที่เราชอบมอง ครูเหน่งยิ้มที่น่ารักเกินบรรยาย แต่อย่างเราเนี้ยนะ ถ้าชอบเขาจริงแล้วก็จะทำเป็นนิ่งๆเฉยๆ 555+ ในหัวอยากคุยกะเขาแทบแย่ เพราะฉะนั้นแล้วเราก็เลยพยายามกลับบ้านทุกอาทิตย์ไปแอบดูครูเหน่งยิ้ม อันนี้ถือว่าผ่านเลยอะ แต่ไอ้ที่สอบตกทุกอาทิตย์เนี้ยก็เรื่องจะชวนเขาคุยอะไรยังไงเนี้ยละ  แหม ก็คนมันเขินนน -"- อะนะ

แต่อาทิตย์ที่ผ่านมา กลับบ้านไปครูเหน่งไม่ยิ้มให้อะ เศร้าอะ เศร้า เนี้ยถือว่าจะซ้ำเติมหัวใจดวงน้อยของเราให้บอบช้ำเหรอเนี้ย อกหักเฟ้ยยยยยยยยยยย

 

อาทิตย์ที่จะถึงนี่เราจะกลับไป ให้โอกาสครูเหน่งอีกที เอาเป็นว่างานนี้ก่อนที่เราจะไม่ได้เจอกันช่วงปีใหม่อีกนาน ขอความกรุณาครูเหน่ง ยิ้มกว้างๆให้เราซะทีนะ  เพ้อเจ้อมั้ยละเนี้ย

 

ปล. หลังจากที่เรานั่งรอ sms ท่านนายกมากว่า30ชั่วโมง ท่านนายกก็ชวนเชิญเราไปช่วยกันนำประเทศออกจากวิกฤติ โอจัดไป แค่สามบาทกระจอกแลกกะวิกฤติชาติอะไรเนี้ย

      เสร็จแล้วท่านนายกก็ส่ง sms ขอบคุณที่เราให้ความร่วมมือ ยังไม่พอท่านายกไม่ยอมให้ตายใจ วันนี้ยังส่งเสียงโทรเข้าเครื่องเราอีก ไม่อยากจะบอกเลยว่าแอบ say hello ไป เพราะคิด

      ว่าเป็นพี่สาวโทรมาซะอีก 555+ โง่ป่ะละ

 

ปล.2 ส่วนไอ้พวกที่เอาเรื่องsmsเป็นประเด็นมาฟ้องอะไรเนี้ย ให้ตายเฮอะโรบิน เดี๋ยวส่งให้พี่โหดใน no country ยิงแม่-เลย

 

 

 

แค่รู้ว่าทาคุยะ คิมูระเล่นเป็นนายกรัฐมนตรีก็น่าสนใจแล้ว แต่พอได้ดูChange เข้าจริงๆ บทหนังก็นำพาให้เราเอาใจช่วยนายกสุดหล่อคนนี้ จากคุณครูประถมหัวฟู กลายเป็นเจ้าชายแห่งรัฐสภา จนถึงนายกรัฐมนตรี ภาระกิจของนายก มีทั้งไปจับแมงกระพรุน โชว์กินกะหล่ำคลุกฝุ่นภูเขาไฟ  ปล่อยให้ฝรั่งรอเพราะต้องไปปลอบลูกสาวผู้ช่วยที่อยากแต่งงานหัวชนฝา และสุดท้ายประหยัดค่าน้ำชาของสำนักนายก นี่มันอะไรกันเนี้ย  นายกเขาไม่ทำเรื่องกระจอกๆอย่างนี้กันหรอกนะ แต่จริงแล้ววถ้าเราลองมองให้ลึกไปกว่านั้น เรื่องแมงกระพรุนพยายามแสดงให้เห็นถึงความรับผิดชอบที่รัฐมีต่อประชาชน  เรื่องกะหล่ำก็แค่อยากจะแสดงให้เห็นว่า ความเชื่อมั่นของประชาชน มันสร้างได้ไม่ยาก เพียงแค่นายกทำให้พวกเขาเห็น เป็นตัวอย่าง และอย่างเรื่องฝรั่งก็แสดงให้เห็นถึงการปกป้องผลประโยชน์ของประชาชนอย่างแข็งขัน 

 

ในช่วงกล่าวspeech ตอนท้ายทาคุยะเล่นได้เยี่ยมมาก สุนทรพจน์ง่ายๆ เรียกน้ำตาเราได้เลยทีเดียว  หลายครั้งเราเองก็สงสัยว่า แค่หนึ่งเสียงของเรา เอาเข้าจริงแล้ว จะช่วยเปลี่ยนอะไรได้ แต่ท่านอาซากุระก็พยายามโน้มน้าวให้เราเชื่อว่า หนึ่งเสียงของเราก็เปลี่ยนแปลงอะไรได้ มิน่าละเขาถึงเรียกหนังเรื่องนี้ว่า not so much realistic , but good politic เราชอบที่สุดก็เป็นตอนที่ท่านนายกพูดว่า “ผมไม่มีวันยอมรับว่าการคอร์รัปชันเป็นความชั่วร้ายที่จำเป็นเด็ดขาด  เพราะมิเช่นนั้นแล้วผมจะสอนพวกเด็กๆให้รู้จักผิดชอบชั่วดีได้อย่างไร” นั่นสินะ เอาเข้าจริงเรายอมรับไม่ได้เลยที่จะได้ยินว่า ไอ้เหลี่ยมดีอย่างงั้นอย่างงี้ แล้วโกงนิดโกงหน่อยจะเป็นไร บ้าหรือเปล่า ตรรกะในสมองต้องผิดปกติแน่นอน

 

วันนี้เป็นวันที่บ้านเรามีนายกรัฐมนตรีคนใหม่ พออ่านคำแถลงของคุณอภิสิทธิ์ เราละแอบคิดเลยว่า ไปดูChange มาใช่ป่ะเนี้ย 555+   “ผมทราบดีครับว่า คนหนึ่งคนไม่สามารถที่จะทำทุกสิ่งทุกอย่าง หรือแก้ไขปัญหาทุกอย่างได้ และผมรู้ว่า จากนี้ไป ผมคงไม่สามารถทำให้คนทุกคนรักผม เห็นด้วยกับผม หรือแม้แต่สนับสนุนผมได้ แต่ผมยืนยันว่า ผมจะฟังเสียงทุกคนและทำงานให้ทุกคน และผมจะใช้การทำงานของผมในการพิสูจน์ความตั้งใจในการทำงานให้กับพี่น้องประชาชนคนไทยทุกคน และจะให้เป็นเครื่องพิสูจน์ทุกสิ่งทุกอย่าง”  ถ้าเราอดทนกะไอ้เหลี่ยม ลุงหมัก คุณสมชายได้ แล้วทำไมเราไม่ให้โอกาสเขาบ้าง แต่ที่แน่ๆคุณอภิสิทธิ์ไม่ใช่เทวดา