| pongta's profile~~ ChoU PonG ThE YaO ~~PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 15 quoteof the 14th april 09
" I don't want to hurt people, but my orders are to restore the peace. "
Quote of the day จาก http://www.time.com/time/quotes/0,26174,1891141,00.html ได้อ่านครั้งแรกจาก http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A7747741/A7747741.html เคยมีลุงแท๊กซี่เสื้อแดงถามเราตอนเสื้อเหลืองเรืองรอง ว่า เราคิดว่าทหารจะออกมามั้ย เราเลยตอบไปว่า ...เมื่อไรที่เราเห็นพี่เสื้อเขียวเราอุ่นใจเสมอ... เอาใจช่วยพี่เสื้อเขียวนะ
April 10 หมู่เกาะสุรินทร์ : ไปเที่ยวกะแฟน"ใครก็ได้เอาเรากลับไปไว้บนเกาะสุรินทร์ที"
เป็นทริปที่ตั้งใจจะไปตั้งแต่ปีก่อน พอถึงวันจริงๆดันอิดออดซะงั้น มีผู้ร่วมทริปชาย 1หญิง8 เรา ผึ้ง แด พี่ปู พี่เดี่ยว พี่นุช พี่ฝน พี่โอ๊ต พี่แอม มุ่งหน้าสู่คุระบุรี พังงา
วันแรก: เรียกว่าพี่แฟน
เจิมด้วยการหลงทางไปถึงตะกั่วป่าก่อน แล้วค่อยย้อนกลับมา ผลคือได้นั่งเรือspeed boatไปซะงั้น เพราะคนเยอะมาก แค่ชั่วโมงครึ่งก็ได้เห็นน้ำทะเลใสๆที่ช่องขาดแล้ว เนื่องจากใช้บริการซาบีน่า เลยต้องไปนอนที่ไม้งาม ก็ดูสะดวกสบายดี กินข้าวแล้วเริ่มไปดำน้ำ ได้คนดูแลชื่อ แฟน (เจ๋งป่ะละ ชื่อกินขาด) โดนแซวกันไปตลอดรายการ ดำที่อ่าวมังกร กับที่ไม้งาม อลังการมาก ปลาเยอะแยะมากมาย โดยเฉพาะปลานกแก้ว เสร็จก็กลับมาอาบน้ำ รีบอาบเพราะขี้เกียจไปต่อ คนเยอะมาก กินข้าวแล้วก็นั่งเล่นตรงสามแยกปากหมา เนื่องจากมีเป้าหมายเป็นหญิงใส่ชุดนอนลายอุลตร้าแมนไปดำน้ำ เลยตั้งฉายาให้ว่าดาวm78 นั่งเพลินๆแอบง่วง ก็เลยไปนอน ร้อนมาก มือต้องถือพัดเป็นอาวุธ ซักพักฝนตกเล็กน้อย นอนร้อนเพลินๆ แป๊บๆก็หลับไปไม่รู้เรื่องแล้ว วันที่สอง:เรียกว่าน้องแฟน
ตื่นมาไม่มีน้ำจะแปรงฟันเพราะที่นี่เปิดน้ำเป็นเวลา ก็พอถูไถไปกินข้าวได้ กินโอวัลติน ข้าวต้ม เหงื่อแตกแต่เช้าเลย ตอนเช้าไปดำน้ำที่หินแปร กับเกาะสับปะรด มีกัลปังหาด้วย ความงามเริ่มทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ กลับมากินข้าวนั่งเนือยๆ ดูพี่ๆเอนเตอร์เทนได้สักพัก ก็ออกไปดำอีก คราวนี้แฟนบอกว่า เป็นที่ที่สวยสุด คืออ่าวแม่ยาย กับ อ่าวกินรี ที่แม่ยายแทบจะได้สัมผัสกับปะการังแค่มือเอื้อม แต่ก็ทำให้รู้สึกว่ามันรบกวนพวกปลาน้อยเกินไป เวลาเห็นฝูงปลาตัวน้อยๆ าคิดไปถึงพวกปลาซิวปลาสร้อยเรื่อยเลย เสร็จกลับมาดันไปอาบน้ำก่อนเวลาน้ำเปิดเล็กน้อยเลยเกิดปัญหาไม่มีน้ำ ก็แก้กันไป (ในประกาศบอกว่าน้ำเปิดกี่โมง ให้บวกไปอีก15นาที) นั่งเล่นๆที่ชายหาด ไปเดินป่าโกงกาง แล้วก็กลับมานั่งกินข้าวที่สามแยกเหมือนเดิม (ไม่มีโต๊ะจะกินแฟนเลยหาหนังมาให้นั่ง) กินไปคุยไปเคลื่อนย้ายไปชายหาด พวกพี่ไปเล่นไพ่กะกลุ่มพี่ที่ไปดำน้ำด้วยกัน เราก็ไปนอน ร้อนบรรลัย โดยเฉพาะตอนเคลิ้มๆจะหลับ
วันที่สาม:เรียกว่าแฟน
วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว ก็เลยไม่อยากเปียกอีก เลือกไปบ้านมอแกนกัน แอบไม่ค่อยชอบเท่าไร (จริงแล้วมอแกนก็ไม่ได้ต่างกะเรา เราน่าจะไปเพราะว่าทำให้รู้จักเขามากขึ้น มากกว่าที่จะไปเพื่อปีนบันไดบ้านเขาถ่ายรูปนะ) แล้วก็ไปแวะที่ช่องขาด ลุงจินดาขับเรือดันเกิดอาการงอแงขึ้นมาซะงั้น ออกเรือกลับไม้งาม โดยที่แฟนกะพี่อีกกรุ๊ปยังไมได้ขึ้นเรือเลยอะ แบบว่าแฟนก็ได้แต่กวักมือเรียก แถมไอ้บันไดดันเลื่อน(อย่างแรง)มาฟาดกะเสาอีก เพราะบันไดนี้ปกติแฟนจะเป็นคนเก็บ ผลก็คือ ไม่มีใครบาดเจ็บ ไม่มีใครเก็บบันไดเพราะทุกคนคิดว่า ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ 555+ กลับมาถึงไม้งาม คนของทัวร์รีบมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น นั่นดิ ทุกคนก็งง แต่ที่แน่ๆ ลุงจินดาเสียน้ำตาลูกผู้ชายไปแล้ว ลุงเลยวนกลับไปรับพี่อีกกรุ๊ป พวกเราก็มายืนรอ พร้อมสับปะรดปลอบใจ คนของทัวร์ก็พยายามอธิบายว่าลุงเขาเป็นมอแกน เขาอาจจะน้อยใจ หรือใครไปผิดสัญญากะเขา พอแฟนกลับมา รีบถามกันใหญ่ แฟนตอบแค่ เขาไม่สบาย
โอเคทุกอย่างเรียบร้อยก็ไปกินข้าว เก็บของ อาบน้ำ มารอกลับฝั่ง ทุกคนอยากกลับspeed boatในราคาเรือเมล์ ก็พยายามฝากฝังกะแฟน สุดท้ายก็สมใจนึก ร่ำลาแฟนกันเล็กน้อย แค่ชั่วโมงเดียวก็ถึงฝั่งแล้ว ลุงรถตู้ก็ช่วยเต็มที่ ทุกอย่างก็เป็นไปด้วยความราบรื่น
ลำบากบ้าง บ่นบ้าง ร้อนมาก ว่ายน้ำไกล ถ่ายรูปได้น้อย แถมชื่อเราผิดตั้งแต่ฝั่งยันเกาะ ทั้ง ปองปา ปองปก ป้องปก
ส่วนแฟนพูดน้อย ยิ้มเยอะ ตัวดำได้อีก แข้งปูดเพราะลากผึ้งเยอะ เป็นคนสกปรกที่ไม่มีสิว เพราะใส่เสื้อตัวเดิมทุกวัน แถมสักแมงป่องที่แขนอีก ได้ใจมากมาก หมู่เกาะสุรินทร์เป็น love at first sight จริงๆ นอกเรื่อง: วันอังคารระหว่างไปทำงานเราเห็นยามที่bts ก็ตัวดำหน้าซื่อๆ คล้ายกะแฟน เพียงแต่เขาอยู่ผิดที่แค่นั้นเอง
เพราะคนแต่ละคนมีที่ที่เหมาะกะตัวเอง แล้วที่ไหนละเป็นที่ที่เหมาะกะตัวเรา
 April 02 รวมมิตรนักกีฬาโอ้ แม่เจ้า พอได้ดูนัดอำลาทีมชาติของสุภาพบุรุษลูกหนัง ตะวัน ศรีปาน แล้วเนี้ย
ซึ้งมากมาย โดยเฉพาะ ประโยคที่บอกว่า เขามีทุกอย่างที่นักบอลที่ดีควรจะมี
โฮะโฮะโฮะ เรามันตาแหลมจริงๆ เห็นมาตั้งแต่สิบกว่าปีก่อนแล้นนนนน
แล้วงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา พี่ตะวันก็ขยับไปเป็นโค้ช....ต่อไป
จริงแล้วแมทช์อำลาของพี่ตะวันมีวันเสาร์ ไอ้เรามารู้ก็ตอนดึกซะแล้น
เพราะมัวแต่สนใจ ครูเหน่ง อยู่นั่นเอง (ของมันแน่อยู่แล้นนนน)
คิวมีสอบเลื่อนสายจากฟ้าสองไปเป็นน้ำตาล ต้องมีการเตะไม้ด้วย
เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นของคุณโจมากมาย เพราะได้ข่าวมาว่าแม่ต้องเสีย25บาท
ค่าไม้ให้ที่ยิมไปเมื่อวันก่อน งวดนี้ก่อนออกก็ทำการซ้อมโดดเตะในบ้านก่อน
เตะถึงมั้งไม่ถึงมั้ง ลงมายินได้มั้ง ลื่นตูดแตกมั้ง แต่คิวก็สู้ไม่ถอย มีแต่โจที่เมื่อยแขน
พอถึงเวลาสอบจริง โอ้ น้องคนแรก เตะครั้งเดียวแตก โอ้ น้องคนที่สอง ก็ไม่น้อยหน้า
เราก็ลุ้นคุณหลานซะตัวโก่ง คิวก็ไม่ทำให้ผิดหวัง ครั้งเดียวไม้แตกเลย ฮิ้ววววววว
รู้นะว่าไม้มันบาง รู้นะว่าครูเหน่งช่วย แต่คิวก็เก่งมากๆเลย (แต่โจเชียร์ครูเหน่งนะ)
สอบเสร็จกว่าแม่จะมารับนานมาก แต่ได้มองครูเหน่งนานๆก็โอเช
 |
|
|
