| pongta's profile~~ ChoU PonG ThE YaO ~~PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
March 27 แด่เพื่อนโฮะและมันสมองของฉันคืนพรุ่งนี้ ประมาณตีหนึ่ง เพื่อนเมลก็จะออกเดินทางไปสู่โลกกว้างตามที่ได้ตั้งใจเอาไว้
เรามันพวกความรู้สึกช้า ไปไปมามา นอกจากกินข้าวด้วยกันเมื่ออาทิตย์ก่อน เราก็ไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเติมเลย
เวลาก็ผ่านไปว่องไว ไปไปมามา เพื่อนเมลจะ go americaจริงๆแล้วนะ เอาเข้าจริง....ใจหาย
ประมาณปลายเดือนหกของปีนี้ เพื่อนแบงค์ก็จะเดินทางไปทำงานที่แดนกำเนิดโตโยต้าตามที่ได้วางแผนไว้
เราก็ยังคงเป็นพวกความรู้สึกช้า ทั้งๆที่ยังเหลือเวลาอีกมาก แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่กินข้าวด้วยกันซักมื้อ
ให้ตายเถอะ....คราวนี้จะไม่ให้เป็นอย่างนั้นเด็ดขาด เอาเป็นว่าเลี้ยงกันสิบมื้อเลย....ดีป่ะ
ปีนี้เพื่อนสนิทหายไปสองอย่างนี้ คงต้องถือว่าเป็นปีของการทำ.....ใจ
เรามักคิดว่า คนที่เลือกเดินจากไปมักจะดีกว่าคนที่ยังอยู่เสมอ
ก็เพราะคนที่เดินจากไป จะได้ไปอยู่ในที่ใหม่ คนรอบกายใหม่ ได้เจอเรื่องใหม่ ตื่นเต้นได้อีก
ถึงแม้ว่าบางทีการเปลี่ยนแปลงที่เราไม่เคย อาจจะฝากความหวาดหวั่นไว้กับใจเราก็ตาม
แต่......แต่คนที่ยังอยู่ กลับต้องอยู่กับสิ่งเดิมๆ คนเดิมๆ เรื่องเดิมๆ วนเวียนให้คิดถึงอยู่ตลอดเวลา
เพราะอย่างนั้นแล้ว เอาแบบเห็นแก่ตัว ถ้าเลือกได้เราขอเป็นคนจากไปดีกว่า
คราวนี้ มันเลือกไม่ได้ เราต้องกลายเป็นคนที่ยังอยู่.......ถึงอย่างไรจะรั้งเอาไว้ก็คงไม่ได้เช่นกัน
ต่อไปนี้อาจจะขาดคนชวนคุยเพ้อเจ้อเรื่อยเปื่อยได้ตลอดเวลาไปหนึ่ง
ต่อไปนี้อาจจะขาดคนที่ชอบโทรมาอวดเรื่องหนังที่เพิ่งไปดูมาอีกหนึ่ง
ต่อไปนี้อาจจะขาดคนคุยเรื่องเที่ยวไทยไปหนึ่ง (แต่จะเปลี่ยนไปคุยเรื่องเที่ยวอเมริกาแทน)
ต่อไปนี้เวลานัดกันจะไม่มีคนที่ทำงานไกลกว่าแต่มาถึงก่อนตลอดไปอีกสักปี
ต่อไปนี้อาจจะขาดคนที่บอกเราเวลาแยกกันกลับบ้านว่า ..กลับบ้านดีดีนะ...ไปอีกหลายปี
ต่อไปนี้เวลาที่มีปัญหาทางวิชาการ เราจะขาดสมองที่แก้ปัญหาทุกอย่างในโลกให้เราได้
ต่อไปนี้จะไม่มีเพื่อนโฮะแต่จะเป็นเพื่อนอเมริโก เพราะโฮะไปเป็นชาวphiladelphiaซะแล้น
ต่อไปนี้อาจจะขาขาดชวนอุดหนุนเจี๋ย แบบไปไหนไปกัน อีกระยะ
และ.....ต่อไปนี้อาจจะไม่มีอื่นๆอีกมากมายที่จะเกิดขึ้นกับเราเหมือนที่มันเคยเป็นไปอีกสักพัก
แค่......คิดได้ไม่กี่ข้อ ก็ใจหายได้มากมาย ยังมีอีกหมื่นพันแสนข้อที่ไม่สามารถนึกทันได้
แค่......นี้ ก็รู้สึกแย่แล้ว look into your heart and you'll find the sky is yours
  March 03 แด่...พ่อยอดมนุษย์หลังจากที่ฉันปรับratingแกลงจาก คุณขวัญใจ กลายเป็นมนุษย์ธรรมดาของฉันไปแล้ว
มันก็ดันมีเหตุให้แกกลายมาเป็นพ่อยอดมนุษย์ของฉันจนได้อีกสินะ
แกเคยยิ้มแก้มปริ เพราะอ่านsmsของเขาใช่มั้ย
แกเคยตื่นเต้นมากมาย ตอนที่แกคุยโทรศัพท์กับเขาใช่มั้ย
แกเคยทำตัววุ่นวาย รีบกลับบ้านเพราะรอเขาออนmsnใช่มั้ย
แกเคยสติหล่นหายเวลาทำงาน เพราะมัวแต่คิดถึงเขาใช่มั้ย
แกเคยดูสับสนวกวน เวลาที่พยายามจะเล่าเรื่องเขาให้ใครสักคนฟังใช่มั้ย
แกเคยฟูมฟาย ร้อนรน เวลาที่หาเขาไม่เจอใช่มั้ย
ทั้งหมด มันเกิดขึ้นกับฉัน และมันก็น่าตลกที่มันจะกลายเป็นแค่เรื่องล้อเล่นของใครบางคน
แต่ในเวลาที่ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังแย่ ฉันก็มีแก แกคนเดิม ที่ทำให้ฉันได้สติ
แค่คำพูดสองสามคำ กับเวลาแค่สองสามวัน แกก็ทำให้ฉันเลิกฟูมฟายได้
และมันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกได้ว่า สำหรับฉัน...แกเป็นยอดมนุษย์จริง...จริง
เอาเพลงมาลงไม่ได้ง่า งั้นตามไปฟังเพลงละกันนะ
ไม่ว่าเธอจะรักฉันหรือไม่ - Friday
ถึงเธอและฉันรู้จักมานาน มีคืนและวันที่รู้สึกดีๆ ฉันก็รู้ว่าเราคงเป็นได้แค่นี้ คงไม่มีวันเป็นดังฝัน เธอคงจะไม่รักฉัน มากไปกว่านั้น ถ้าฉันมีใครคนหนึ่งให้รัก จะไม่ขอให้เขารักคืนมา ฉันว่าความรักมันเป็นสิ่งสวยงาม ปล่อยมันไปตามความรู้สึกข้างใน เรื่องระหว่างคนสองคน มันเปราะบาง แต่มันก็ไม่ผิดใช่ไหม ถ้าเราจะเชื่อในรักบ้าง |
|
|
