วันที่2 ยามเช้าแวะไปตลาดหน้าจวนผู้ว่า เดินเล่นนิดๆหน่อยๆ พอขำๆ

 

 วิวเมืองจากห้องที่พักกะตุ๊กตาsarubob(แปลว่าลูกลิง)ของดังประจำถิ่น

 

 

แล้วก็ไป mutsuri no mori กัน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างมุดเข้าไปในเขา(ญี่ปุ่นเลิศอีกละ)

เอาไว้เก็บเครื่องแห่ที่ชาวบ้านจะเอามาแห่ช่วงงานเทศกาลเดือนสี่กะเดือนสิบ 

เขาว่าที่takayamaเป็นแหล่งที่ทำเครื่องแห่ รวมทั้งบริการหลังการขายซ่อมแซมได้เยี่ยมที่สุดในญี่ปุ่นแล้ว

อืม....เข้าไปดูก็จะรู้ว่าจริง เพราะกลไกต่างๆทำได้เยี่ยมมาก ดูกันจนเพลินเลยทีเดียว

 

 

หลังจากนั้นก็ออกเดินทางไปกินข้าว (ข้างหลังที่กินข้าวเป็นที่เล่นสกีด้วย) ไปหมู่บ้าน shirakawako

เป็นหมู่บ้านมรดกโลกกกกกกกกก ดูตามรูปเลยละกันอธิบายไม่ถูก

จริงแล้วมีสองฝั่งให้ดู แต่เราไปกะทัวร์ข้อเสียคือมันมีเวลาจำกัด เลยไม่ได้ข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง

 

 

แล้วก็นั่งรถไปอีกสองเพลินไปไกลหน่อยถึง kanasawa เพื่อไปเดินเล่นในสวนสวย rokuen 

เป็นสวนที่ติดอันดับความงามหนึ่งในสามของประเทศ

ร่มรื่น สวยงาม สงบ มองเห็นวิวเมือง เดินอย่างมีสุข 

 

 

ออกจากkanasawa ไปแวะกินข้าว มื้อนี้เป็นบุปเฟ่ต์ปิ้งย่างอะ ชอบๆเดินตักตามสบายเลยอะ

ที่อร่อยสุดๆคือลิ้นหมูย่าง คือเราขอบกินอยู่แล้ว ปกติก็ไปกินตามร้านลาบ

แต่อันนี้เลิศกว่า(สงสัยเป็นหมูญี่ปุ่นไม่ใช่หมูอีสาน) อยากกินเท่าไรก็ได้ ดี..จริง..จริง

 

 

คิดว่าต้องรีบเอามาเขียนเสียก่อนเพราะไม่อย่างนั้น นานไปสมองอาจจะเสื่อมจนจำไม่ได้ว่าได้ไปไหนมามั้ง 

ระยะหลังเริ่มรู้สึกว่าความจำของคนเรามันสั้นจริงๆ

เช่น นึกออกว่าไปเที่ยวมาแล้ว แต่ดันจำรายละเอียดไม่ได้ซะงั้น  เอาเป็นว่าค่อยๆ ทยอยเขียนไปก่อนละกัน

 

วันแรกก็ออกเดินทางกะน้องJAL B777-200 ไปนาโกยากัน สงสัยแอร์จะใหม่ประกาศผิดตลอดการเดินทาง

แต่ไม่เป็นไรให้อภัยกันได้  ข้าวต้มตอนเช้าอร่อยมากๆ  ลืมบอกว่า เราไปทริปนี้กะทัวร์ชื่อ SBA Japan 

เนื่องจากเน้นความสะดวกสบายเป็นสำคัญ มีหลานไปสองคน แม่ เรา พี่เรา เพื่อนพี่เรา และน้องเพื่อนพี่เรา (เยอะมั้ยอะ)

เหนือกว่านั้นตั้งแต่ทำงานมาเรากินข้าวเป็นเวลา เพราะฉะนั้นไปกะทัวร์รับรองถ้าไม่แตกกลุ่มได้กินข้าวเป็นเวลาแน่นอน (เกี่ยวมั้ย เพ้อเจ้ออีกละ)

 

พอไปถึงสนามบินเพิ่งสร้างอยู่บนเกาะที่ถมใหม่ (นี่แหละฝีมือคนจริงๆ)

ก็ไปปราสาทนาโกยา(สร้างใหม่เพราะของเก่าไฟไหม้หมดแล้ว) ไปเดินวนๆ ถ่ายรูป

 

 

แล้วก็นั่งรถไปกินข้าว มาเร็วไปเลยได้ไปเดินรอบๆ ได้มุดไปใต้ดินแวะซื้อของกินกันนิดหน่อย

พอกินข้าวเสร็จก็นั่งรถไปเมือง ทาคายามา หลับๆตื่นๆ ตื่นมาตกใจสองข้างทางแจ่มมากๆ

 

 

เราอยากเห็นใบไม้เปลี่ยนสี ก่อนจะมาเช็คดูแล้วมันยังไม่เปลี่ยน พอมาถึงมันก็ยังไม่เปลี่ยนจริงด้วยแฮะ

แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะว่าวิวอลังการมากๆ ระหว่างทางพอเห็นร่องรอยของ ski resort

คาดว่าหน้าหนาวเนี้ยหิมะตกแถวนี้ๆก็จะแปลงร่างเป็น ski resortทันที  

นั่งรถได้หนึ่งเพลิน ก็มาถึงเมือง ทาคายามา เป็นเมืองเก่า มีถนนย่านการค้าเก่าสมัยเอโดะ

 

 

มีจวนผู้ว่าเก่า (เหลือที่เดียวแล้ว) เดินขำขำ

ก็ค่ำไปโรงแรม ได้พักห้องกว้างขวางเอาเป็นว่าตั้งวงตะกร้อได้เลยทีเดียว  

ทุกคนในบ้านออกไปแช่ออนเซ็น ส่วนเรานอนดีกว่า...เหนื่อย

 

เรากะหลานนิยมตู้กดน้ำกันมาก เวลากดน้ำกินต้องแบ่งหน้าที่กันด้วย

เราเป็นคนออกตังค์/ถ่ายรูป คิวหยอดเหรียญ/เก็บขวด แคร์กดปุ่มเลือกน้ำ แล้วก็เก็กท่าถ่ายรูป

สรุปเรากะมันสองคนถ่ายรูปกะทุกตู้ที่ได้ตังค์เราไป

รูปเยอะมากๆๆๆๆ สามารถดูได้จาก รูปในหัวข้อ nagoya castle กับ takayama

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หมดวันพักร้อนแล้ว ไปท่องโลกหลายวัน

รูปเยอะมาก ประมาณตันหนึ่ง

เรื่องเล่าเยอะมาก เขียนไม่ไหว เหนื่อย

ดูรูปไปก่อนแล้วกัน

 

 

 

 

 

หลังจากเจอรักแรกพบกับน้องเมะ  ช่วงนี้เลยกลายเป็นช่วง takuya review ด้วยการเอาseries ของ takuya ทั้งที่เคยดูมาแล้วและยังไม่ได้ดู มาทำการระลึกใหม่อีกครั้ง เริ่มต้นกับ HERO เรื่องที่ไม่รู้ว่าพลาดไปได้ไง takuya เล่นเป็น Kuryu Kohei Koheiที่แปลว่าเสมอภาค ตั้งแต่ตอนแรกที่ดูชอบที่พระเอกบอกว่า ยังมีหลายอย่างที่เราอาจจะมองไม่เห็น แต่ไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีจริง แล้วก็ชอบที่พระเอกพูดอยู่เกือบทุกตอน รวมไปถึงตอนท้ายๆที่บอกว่าที่นายก ว่าแค่เรื่องแค่นี้คุณยังพูดไม่ได้ แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรที่จะพูดถึงอนาคตของประเทศชาติ (ฮิ้วววว ได้ใจกันไป)

 

แรกๆเราไม่ค่อยชอบนางเอกเท่าไร แต่ก็ซึ้งนะตอนที่นางเอกเถียงคุณตำรวจที่แสนจะเห็นแก่ตัวจนทำให้ผุ้ต้องสงสัยที่พระเอกยกฟ้องฆ่าตัวตายไป พวกอัยการพยายามบอกคุณตำรวจว่า หน้าที่ของตำรวจกับอัยการคือการรักษาความยุติธรรม แต่คุณตำรวจกลับบอกว่า ชีวิตจริงมันไม่เหมือนในฝันหรอกนะ นางเอกก็เลยสวนขึ้นมาว่า แล้วทำไมเราไม่ทำงานให้เหมือนกับที่เราฝันไว้ละ (นั่นดิ....ต้องเอากลับมาคิดเลยอะ)  จริงแล้วคนเราควรวิ่งตามฝัน หรือเราทำฝันกับความจริงให้ใกล้กันก็ได้  ที่ซึ้งสุดก็คงเป็นตอนที่นางเอกท่องชื่อนักเตะแคเมอรูน11คนให้พระเอกฟัง (นั่นดิ ชอบอะไรอย่างนี้เรื่อยเลย คราวน้องเมะก็ปูฮอกไกโด) ไม่รู้ดิ การทำอะไรอย่างนี้ มันออกจะแฝงไว้ด้วยความใส่ใจ ห่วงใย และ......อื่นๆอีกมากมาย

 

ยังมีอีกหลายอย่างที่ดูแล้วไม่ค่อยเข้าใจ ทำไมต้องวาง character พระเอกให้เป็นคนบ้าซื้อของตามtv directด้วยนะ รวมไปถึงคุณที่อยู่ที่บาร์ ไม่น่าเชื่อว่าคุณแกจะสามารถจัดหาของกินที่ทุกคนในเรื่องสั่งได้ทุกอย่าง แต่พอมาดูตอน SP แกก็ตามไปอยู่ทะเลกะพระเอกด้วยนะ....ต่อไปดูอะไรดีน้าาาาา

ปล.เอาtrailer ของ hero ที่เป็นภาคหนังใหญ่มาแปะ ลองดูกันนะ

 

....ยังไงฉันจะอยู่ข้างๆเธอเอง....

  

 

ถ้าเขาไปเที่ยวเมืองนอก...ไม่ได้แปลว่าเขารวย...แค่เขาอยากไปเปิดหูเปิดตา

ถ้าเขาไปเปิดหูเปิดตา...ไม่ได้แปลว่าเขาฟุ่มเฟือย...แค่เขาอยากเข้าใจโลกให้มากขึ้น

เพราะเขาคิดมาแล้ว....ว่า ความคุ้มค่ามันอยู่ที่ประสบการณ์ใหม่ๆ ไม่ใช่เงินที่เสียไป

 

บางคนไม่เห็นค่าของบางอย่าง แต่บางอย่างสำหรับบางคนมีความหมายเกินกว่าจะคาด

เพราะอย่างนั้น มันก็...แค่ เขากะเราคิดไม่เหมือนกัน มันก็เท่านั้น...จริง...จริง

 

พล่ามพอละ ฟังเพลงน้องเมะดีกว่า  หวังว่าจะได้โกยน้องเมะกลับบ้านนะจ๊ะ